منوره ، نجف ، كربلا و كاظمين و مشهد سفر كرد و از سوى علماى بزرگ عراق به دريافت اجازه نايل آمد . از ميان اجازاتى كه دريافت كرده ، اجازهء آية اللّه شيخ محمّد تقى نجفى اصفهانى بن محمد باقر در تاريخ 17 جمادى الثانى 1322 ه ق مىباشد كه روى آن مهرهاى آقاى ميرزا محمد هاشم و آقاى شيخ محمد مهدى نجفى و آقاى رازى ديده مىشود . اجازه‌اى ديگر از طرف آية اللّه ميرزا محمد حسن شيرازى براى او صادر شده كه موجود است . وى در ماه محرم 1334 ه ق به وطن خود بازگشت و در 15 محرم همان سال درگذشت . فرزند ديگرش سيد حيدر عباس ، در قيد حيات است و در مولتان سكوت دارد . غلام عباس ، الحاج ميرزا 1305 ه ق / 1887 م 1389 ه ق / 1969 م مولانا حاج ميرزا غلام عباس كه از بركات او ، شيعيان جنوب هند ، مدارس و ميسور استفاده مىكردند ، يكى از دانشمندان بزرگ در علوم شرقى و غربى بود . مدت 25 تا 30 سال در دانشگاه تدريس كرد و پس از بازنشستگى به تأليف و تصنيف به زبانهاى اردو و انگليسى مشغول شد و مورد ستايش قرار گرفت . در حديث ، تفسير ، فقه و تاريخ تبحر داشت ، و شعر نيز مىسرود و سخنرانيهاى علمى ايراد مىكرد ، وى از مدارس به كراچى آمد و در همان جا سكونت گزيد . همسرش در 25 رجب 1387 ه ق و خودش نيز در حدود هشتاد و پنج‌سالگى در 29 رجب 1389 ه ق درگذشتند . تصانيف او عبارتند از : ثمرة الفوائد ؛ رهبر اطفال و فردوس تخيل و كتابى در شرح زندگى حضرت امام حسين عليه السّلام به زبان انگليسى . غلام حيدر شاه 1365 ه ق / 1946 م او يكى از علماى بهار و شاگرد خاص نجم العلماء بود كه در حدود سال 1365 ه ق درگذشت . آثارى كه از او باقى مانده عبارتند از : منهج النجاة ( ادعيه ) ؛ مواعظ جعفريه كه هر دو كتاب به چاپ رسيده است .